Ik had op een avond baliedienst toen een mij bekende verslaafde met een verwilderde blik in zijn ogen het bureau binnen kwam stormen. De man had zijn rechterarm in het gips en in zijn linkerhand hield hij een grote schaar vast.

Ik liep naar de balie om de man te woord te staan. De man schreeuwde echter tegen mij: "Degene die mijn arm heeft gebroken loopt verderop in de straat. Je moet nu meekomen om hem aan te houden, anders steek ik hem zelf neer".

Ik zag dat de man hierna diverse keren achter elkaar met de schaar in de balie stak.
Nog voor ik de man kon antwoorden draaide hij zich om en ging naar de uitgang van het bureau.

Routinematig keek ik de man na, omdat gestoorden wel eens uit kwaadheid een deuk in een politie-auto schopten, die voor de deur geparkeerd stonden.

Groot was mijn ontzetting toen ik op dat moment een gezin, bestaande uit vader, moeder, kleuter en kind in een buggy, voor het bureau langs zag lopen.
Ik zag, dat de man met de schaar op het gezin afliep.

Ik gaf een schreeuw naar mijn collega's, sprong over de balie en rende naar de uitgang van het bureau.

Ik zag op datzelfde moment dat de man met de schaar bij het gezinnetje stond en dat hij vooroverbukte naar de kinderwagen.
Hierna zag ik dat de man met zijn in gips verpakte arm het kind onder de kin uit de buggy omhoogtrok en dat hij daarna een stekende beweging maakte met de schaar in de richting van het gezicht van het kind.
De schaar schampte de kin van het kind omdat het gips in de weg stond.

De ouders van het kind stonden verstijfd van angst.

Voordat de man een tweede keer kon steken, dook ik op hem en vielen wij languit over straat.

Met hulp van collega's konden wij de man hierna overmeesteren en het bureau in brengen, waar hij later door een psychiater werd onderzocht.

Het kind had gelukkig niet meer dan een kleine schaafwond aan het avontuur vergehouden.