"Dat zal mij niet gebeuren" denk je als je dit verhaal van een ander hoort.
Maar toch is het mij gebeurt.
Als "groene"diender op het posthuis van Beuningenplein, werden ik 's-avonds tegen elven, samen met mijn ook groene collega en mentor Dirk, gestuurd naar de Gravenstraat achter de Dam.

Daar zou op dit moment worden ingebroken. In de blauwe politiebus met een ietwat verhoogde snelheid reden we naar de Gravenstraat. Op de weg er naar toe vertelde mentor Dirk dat we ons op zouden splitsen om zo van twee verschillende kanten de Gravenstraat in te gaan. Zo gezegd zo gedaan. "HB,de 219 is ter plaatse".

Hard hollend ging ik richting Gravenstraat. Er liep niemand en in het donker was het sowieso moeilijk om iets te zien. Er kwam een man naar mij toe lopen. Een blanke man, zwart krullend haar en gekleed in een houthakkersjas met rode en zwarte blokken.
Ik vroeg de man of hij iets verdachts had gezien of gehoord. Deze man vertelde mij dat hij inderdaad iemand had weg zien hollen in "die richting". Hij vertelde nog dat hij eigenlijk niet meer wist hoe die man er uit zag. Nadat ik deze man vriendelijk bedankt had, rende ik verder richting opgegeven adres.
Toen ik daar aankwam vertelde mijn maatje dat er inderdaad was ingebroken. De verdachte had zwart krullend haar en een houthakkersjas met rode.............