Komt op een avond een man het bureau binnenrennen en roept: "Verderop zit een man met een bruin colbert aan de bar. Ik heb gezien dat hij een vuurwapen bij zich heeft."

Zonder ons antwoord af te wachten rent de man het bureau weer uit, linksaf de Warmoesstraat in.

Met meerdere collega's spring ik over de balie en rennen we achter de man aan.Enkele tientallen meters verder blijft de man voor de ingang van een café stilstaan en wijst naar binnen. "Daar zit hij" roept de man en ja hoor, we zien aan de bar een man zitten met een bruin colbert.
De man zit gedeeltelijk met zijn rug naar de ingang van het café en drinkt op zijn gemak een biertje. Wij sluipen naar binnen en gebaren de barkeeper en de overige gasten dat zij rustig moeten blijven.

Hierna sleuren wij de man van zijn barkruk af, roepen "politie, politie" en trekken zijn colbert over zijn armen waardoor hij niet meer kan bewegen.

Hop tegen de muur en we beginnen hem te fouilleren. Niets te vinden. Nog maar een keer grondig fouilleren. Weer niets te vinden.

Foutje! We zijn gelupt!
De man wordt weer in zijn colbert gehesen en op zijn barkruk gezet. Hierna verklaren wij onze actie aan de man, de barkeeper en de overige gasten en we besluiten:

"Ja, het had echt kunnen zijn." Gelukkig accepteert iedereen, inclusief de 'verdachte' onze verklaring en we wandelen weer terug naar het bureau.

En de melder?

Niet meer gezien die avond.