De plakkers

In 1983 werden wij op zolder tijdens de briefing toegesproken door Jan Nayé, een oud politieman die inmiddels de dienst weer verlaten had en inmiddels afgestudeerd was in rechten etc etc.

Voor de opleidingen wilde zij een film maken die de problematiek van de plakkers beter in beeld moest brengen. Plakken werd bijna in elke gemeente op een andere manier opgelost. Wij lieten plakkers altijd hun emmertje plaksel leeggooien in de put en lieten de geplakte posters in de nabije omgeving door hun verwijderen, en dat was dan dat. Tenzij de pamfletten een politiek karakter hadden of opruiende teksten bevatten, dan werden de plakkers aangheouden en werd pvb opgemaakt en werd er een telex verzonden.
Nayé was bezig met de film en had daar acteurs voor nodig, als een soort screentest werden ons vragen gesteld en uiteindelijk werden Carlo en ik uitgekozen als acteurs voor deze film. De regisseur was Eimert Kruithof, zowaar een echter regisseur. We kregen het script gestuurd en hadden al snel een meeting over het script. Op basis van onze praktijk-ervaringen, werden er een aantal wijzigingen gemaakt en alles werd in gereedheid gebracht voor de opnamen. We maakten kennis met de echte acteurs, crew en regisseur. In totaal zouden wij 2 dagen bezig zijn.

De eerste opnamen die gemaakt moesten worden waren de plakkers die een aantal pamfletten opplakten. Een van de plakkers zou ons zien en dan roepen: "Kijk uit politie" om vervolgens hard weg te hollen.

's Avonds laat, op de Albert Cuyp zouden de runs worden opgenomen van de plakkers. Schijnwerpers werden neergezet, een compleet lichtplan werd uitgewerkt en diverse doorloopjes werden geoefend.
De hele opstelling van licht, regiewagen, geluid enzo zorgde er voor dat het al aardig druk werd op de set. Wat wij niet wisten was dat precies boven ons een aantal etages werd bewoont door "krakers". Deze lieden maakten het nagenoeg onmogelijk om de opnames te kunnen maken.
Elke roep om "Aktie" van de regisseur werd met oordverdovend lawaai begeleid door deze lieden.
Wij hebben nog "echte collega's" laten komen om de boel te kunnen sussen, maar van opnamen maken, kwam niets meer.

Uit arremoede de boel maar weer afgebroken en verder gegaan op een heel ander lokatie.
Uiteindelijk zijn we voor de laatste opnamen geeindigd in een politiebureau in Ijmuiden