tijdens mijn bezoek aan Majoor Boszhardt kerst 2003 ontwaarde ik in haar kamer de beroemde Peter Zonneveld foto. Ondanks dat dit geen directe relatie heeft met bureau Warmoesstraat wil ik de lezer dit verhaal niet onthouden. Het verhaal is opgetekend uit de mond van de Majoor

---Mag ik een foto van u maken terwijl wij aan het praten zijn " Ja hoor ,als je het zelf maar doet, maar ik heb mijn uniform niet aan en moet ik nog een kammetje door mijn haar halen? Ik heb het vanmorgen nog wel gekamd.

Tijdens het kammen van haar haar zag ik in haar boekenkast de beroemde foto van de majoor en Prinses Beatrix staan, genomen door Peter Zonneveld. Onder die foto staat: 27-IV-65 -- voor de majoor -- Peter Zonneveld.

Al kammende begon de Majoor haar verhaal:
"Volgens mij heeft de politie aan deWarmoesstraat niet geweten dat Beatrix en ik de straat op gingen.
B wilde dit al vanaf dat ze 19 jaar was. Als ik in Leiden was met een lezing dan was zij daar ook altijd bij. Kreeg zelfs en Biedermeiertje met een verontschuldiging van haar dat ze bij een lezing niet aanwezig kon zijn. Ze heeft ook wel eens koffie bij mij gedronken , maar dat mocht niemand weten.

Zij wilde zo graag de buurt met mij door, maar er was niemand die daar toestemming voor wilde geven.
Ze was toen 19 of zo. Haar ouders vonden dat geen goed idee. Toen zij 21 werd ging ze op Drakenstein wonen en had toen toestemming van de regering nodig. Elk jaar probeerde zij dit voor elkaar te krijgen. Totdat ze 27 was, toen kreeg ze toestemming.

Ik mocht het tegen niemand zeggen, ook niet tegen mijn eigen personeel.
Achteraf wel natuurlijk. Ik weet niet of "de politie van het paleis" de politie van de Warmoesstraat had ingelicht.

's Middags om half twee was ze bij mij. Om een uur of half drie hebben we een maatschappelijk werk vergadering gehad en er was niemand die haar herkend had.

Ze was dan ook vermomd. Niemand die haar ook maar herkende. We zijn vervolgens samen naar 3 gezinnen geweest op huisbezoek. Hebben daar de Bijbel gelezen samen.
Zij las de bijbel en ik heb gebeden.

s' Avonds zijn we verschillende etablissementen afgeweest. Ook Homosexuele gelegenheden.

De mannen van de politie mochten de homotent niet naar binnen want ze waren geen lid. Ze wilden wel lid worden voor één avond om zo alsnog met ons het pand in te gaan. Echter de mannen mochten niet naar binnen.

Nu is er een pand in de Voetboogstraat dat aande achterzijde uitkomt op de Handboogstraat. Ik wilde Beatrix laten zien dat als je bij de Voetboogstraat binnen ging, dat je er dan aan de andere kant, de Handboogstraat er uit kon lopen.
Deze kroegen waren eigendom van iemand die met hardrijden te maken had.
Beatrix en ik gingen alleen naar binnen met de Strijdkreet.

Deze tent binnen bestond uit allemaal verschillende etablissemten. Al die etablissementen staan met elkaar in verbinding. In het ene cafe zitten ze rustig te drinken, in het andere cafe zijn ze aan het dansen.

Omdat die agenten niet mee naar binnen mochten, hebben we dan dus ook die agenten daar uit het oog verloren.
Op een gegeven moment zei Beatrix "We hebben ze niet meer bij ons, stel dat we ze nodig hebben dan zjin ze er niet.
Die politiemensen moeten wel gedacht hebben "Waar zijn die rotmeiden gebleven"

Omdat de homokroegen niet zo druk bezocht werden, het was een woendagavond, was ik bang dat Beatrix herkend zou worden en dus besloot ik naar Hoppe te gaan, daar is het lekker druk en daar herkennen ze je niet zo gauw!

We hadden alleen die politie-agenten niet meer bij ons. Bij Hoppe kreeg ik in de gaten dat Peter Zonneveld iets in gaten had, dat kon ik zien aan zijn ogen. Hij rende opeens de kroeg uit en ik dacht nog "Oh God, hij haalt een pistool" ik dacht helemaal niet aan een pistool, maar daar hadden ze voor gewaarschuwd. Ik wilde weg door de achterdeur en zei tegen Beatrix, kom op we gaan weg. Beatrix zei dat ze nog helemaal niet klaar was. Als we een tent binnekwamen liepen we ieder naar de buitenkanten van de kroeg en liepen dan zo naar het midden naar elkaar toe om vervolgens weer naar buiten te gaan.

Maar Beatrix was nog lang niet zo ver. Ik moest een smoes vertellen dat ik geen Strijdkreet meer had en dat we die gingen halen. Buitengekomen zei ik haar dat ik een fotograaf had gezien. Beatix had Zonneveld al herkend.


Er is later eigenlijk nooit gevraagd of er nu recherche bij aanwezig was. Ik heb die agenten willen sparen voor het feit dat ze ons kwijtgeraakt waren.

Zonneveld en Nico Koster hebben de agenten op de brug aangesproken en Zonneveld fotografeerde ons in de Geelvinkstraat.
In de Doelenstraat zijn ze ons kwijtgeraakt en vervolgens zijn wij in een taxi gesprongen.

Moet je je voorstellen: Beatrix had fl. 2,50 in haar zak en ik 3 gulden en we hadden de collectebus van het Leger bij ons, maar daar had ik geen sleutel van bij mij.

De Taxichauffeur vroeg mij nog waar ik zo bang voor was. Ik vetelde hem dat we lastig werden gevallen door 2 journalisten. Met de taxi naar de Kromboomsloot gereden. En na een half uurtje weer begonnen. Uiteindelijk rond half twee waren we weer op de Oudezijds Voorburgwal.
Beatrix had een auto bij zich die op de Voorburgwal werd gezet met andere kentekenplaten. Een auto met een AA kenteken kon daar niet geparkeerd worden.

Ik heb Beatrix op de Voorburgwal achtergelaten en haar gezegd dat ze voor niemand open moest doen en heb ik haar auto naar Oost gereden en vervolgens haar naar haar auto.
Met mijn autootje ben ik achter haar aan gereden naar Drakensteyn en 's nachts om 4 uur werd ik nog gebeld dat alles goed was gegaan.
De volgende dag hadden we natuurlijk en golf van publiciteit. Ik zal je die foto even laten zien.

We hebben wel een leuke dag gehad met z'n tweeen en het is voor haar niet slecht geweest en voor mij niet, en voor het Leger ook niet. Maar het Leger was er in eerste instantie niet zo blij mee hoor....