Auteur:Roel Visser
jaar: jaren 80


Ik ken jou....


Het was in de jaren 80. Zeedijk 43 werd omgetoverd in een paleis/vesting, compleet met kogelwerend glas. Niemand minder dan Frits van de Wereld was de trotse eigenaar.
Tegenover dit pand teelde de handel welig en het zag er zwart van de mensen. Oorverdovend kabaal op elk moment van de dag.
Hier moest iets aan gedaan worden en dit kon niet worden ingepast binnen het huidige Zeedijkbeleid. Als bij toverslag diende zich aan het bureau de oprichting van de groep SO (Speciale Opdrachten)aan.

Ik besloot mij aan te melden bij het SO-gebeuren. Het plan was om zoveel mogelijk junks na een deal op te pakken om ze vervolgens een verklaring af te laten leggen omtrent de dealer die wij op het oog hadden, namelijk die tegenover Zeedijk 43.
Daartoe diende de boel geobserveerd te worden en niemand minder dan onze Frits was genegen om dit vanuit zijn pand te laten doen.

Aldus geschiedde: twee dienders in burger zouden zich melden via de intercom aan de achterzijde van het pand, op de Gelderse kade. Het hek zou geopend worden en via de achteringang kon het pand betreden worden. Vervolgens naar de bovenste verdieping waar zich een klein kamertje bevond dat uitzicht gaf op het pandje op de Zeedijk van waaruit werd gedeald. Een fotogenieke collega verborg zijn prive-apparatuur in een enorme rugzak en samen met hem liep ik als medetoerist naar het hek aan de Gelderse kade. Het was iedere keer een belevenis om binnen te zijn. De pracht en praal straalde er vanaf. Bovengekomen werd de fotoapparatuur in stelling gebracht voor het deels met karton geblindeerde raam. Vervolgens waren wij getuige van de manier waarop de deals zich voltrokken.
Dit ging als volgt.

De dealer stond tegen de deur geleund, sprak de junk aan, nam het geld aan, propte dit door de brievenbus naar binnen en gaf de bestelling door. Hierop ging even later de brievenbus weer open waarbij het bestelde aan de dealer werd overhandigd die het doorgaf aan de junk. Dit ritueel werd op foto vastgelegd en het signalement van de junk per portofoon doorgegeven. Vervolgens werd deze buiten het zicht van de dealer aangehouden en meegenomen naar het bureau. Op de bovenste verdieping aan het bureau had de groep SO een eigen kamer alwaar de junk werd verhoord. Op deze wijze werd een enorme hoeveelheid belastend materiaal verzameld. Op geven moment besloot de teamleider dat het voldoende was en werd tot aanhouding overgegaan. Binnentreding, inbeslagname, etc. Uit de verhoren die dan volgden kwamen we al snel bij de uiteindelijke hoofddader. De dealer en degene die van binnenuit werkten, zagen zich voor een voldongen feit en gingen overstag.

De Hoofddader werd aangehouden en het pand werd gesloten. Voor de hoofddader volgde een straf van vier jaar cel. Dit was uniek in die tijd omdat de opsporing zich altijd beperkt had tot de straatdealers. Het gehele ritueel heeft zich nog enkele keren herhaald.

Nooit meer zal ik die keer vergeten dat ik bij Frits binnenkwam terwijl mijn collega al boven was. Frits zat aan de keukentafel te praten met een lange, geheel in het zwart geklede man. Het gesprek stokte. Ik keek de man even aan en vervolgde mijn weg naar boven.

Jaren later, onder geheel andere omstandigheden, kwam ik iemand tegen die mij aankeek en vervolgens zei: "Ik ken jou".
Fenomenaal geheugen die Bruinsma.