Auteur:Henk Doornekamp
jaar: 1974


Appie en de kerk


Midden 70- er jaren kwam ik te werken bij de recherche Warmoesstraat.
Mijn mentor ?
Appie Baantjer.

Een aimabele en unieke man. Komende vanuit de uniformdienst had ik voordien moeite met het opmaken van een proces-verbaal….en deed over een A4-tje dan ook wel een half uur of langer. ‘Dat woord kon ik niet gebruiken’ en ‘dat had ik niet geleerd op de politieschool’….in ieder geval gedroeg ik me redactioneel zeer krampachtig. Vanaf het moment dat ik met Appie in aanraking kwam ging er een wereld voor mij open. Ik zag dat al hetgeen wat hij vond, wat hij dacht, wat hij voelde, maar ook zijn eigen mening, direct aan het papier werd toevertrouwd. Geen ambtelijke stijl, geen moeilijke woorden, gewoon recht toe recht aan. Dat sprak mij wel aan. In mijn verdere loopbaan paste ik die stijl ook toe en kwam er achter ‘dat 1 en 1 tóch 2 was’.
Ook van de kant van justitie werd die stijl duidelijk geapprecieerd en werd een ‘verbaal’ soms bij de open haard gelezen. Ik ben Appie daar nog dankbaar voor.

Appie en de Warmoesstraat.

Die twee namen zijn onverbrekelijk met elkaar verbonden. Maar soms voorzag Appie dingen niet, zoals de dag waarop wij samen – meestal lopend – een onderzoek gingen doen. Via de Jordaan kwamen we op een bepaald moment terecht bij de Nassaukade, Frederik Hendrikplantsoen, waar een grote oude kerk stond. Appie bekeek de kerk van alle kanten en ‘liep in gedachten’. Ik vroeg hem “Ap, waarom doe je dat ?”
Appie, die met zijn nieuwe boek ‘De Cock en de dansende dood’ bezig was, zei me’ Ik ga die kerk in mijn boek beschrijven….en als de mensen mijn boek over 300 jaar lezen en hier lopen, dan zullen ze denken ‘oh, dat is die kerk in het boek van Appie’. Ik mompelde begrijpend en instemmend.

Twee jaar later - het boek was al uit - reed ik er langs en zag dat de kerk gesloopt was. Jammer. Zo liep ik in die periode ook met Appie via de Wallen naar de Koningsstraat, Nieuwmarktbuurt, om een “onderzoekje woning” te doen. Eenmaal binnen viel Appie’s oog op een tekst op één van de wanden. “This day is the first day of the rest of your life’. Later kwam ik deze tekst vele malen in het boekje tegen.

Nu ik sinds zes maanden met pensioen ben is deze tekst iedere dag voor mij steeds belangrijker geworden.

Met dank aan Appie en de Warmoestraat.